Wishing you all......

a very merry christmas. May the new year bring you lots of love, hapiness, health and pink stuff ;)

Show it off!!!!

Ik ben zo blij met onze fotoshoot van afgelopen weekend.... er zitten zoveel mooie fotos tussen dat ik eigenlijk niet kan kiezen. Heb er toch even een paar in een slideshow gezet! Nagenieten.....

Het scrapdozenweekend!

Afgelopen weekend ben ik met nog 7 hele lieve scrapvriendinnetjes op weekend geweest. We noemen ons groepje de scrapdozen, vandaar de titel.

We hebben het, zoals we eigenlijk al hadden verwacht, mega leuk gehad! Het is een groepje dat overgebleven is uit diverse fora maar bij ons is de band hecht gebleven en we zien elkaar ook echt als vriendinnen. De sfeer was zo ontspannen, zo relaxed. We hebben ook zo heerlijk gegeten, spaghetti met saus door Peter van Gwen gemaakt, die was lékker. Broodje kruidenboter van Irene erbij, yummm. De ku lu yuk van Dora was ondanks het moeilijke koken op elektra ook superheerlijk!!

Wat eigenlijk het allermooiste was aan dit weekend was dat Marga erbij was. Vorig weekend werd ze plotseling in het ziekenhuis opgenomen en t zag er allemaal niet zo best uit. Maar vrijdag mocht ze naar huis en die kleine pitbull beet zich vast in haar wens dit weekend bij te wonen en vanaf zaterdag is ze erbij gebleven... ik krijg nog natte ogen als ik eraan denk hoeveel geluk ze heeft gehad en dat wij daar ook van mee mochten genieten!!

Op vrijdag bij aankomst alles geinstalleerd. Ik sliep beneden met Marga, dus de eerste nacht had ik het rijk alleen. De huisjes waren ook zo gaaf, hier een foto van buiten:



Vrijdagavond hebben we heerlijk wat tv aan gehad terwijl we zaten te scrappen. Later op de avond werd t wat luchtiger en lacheriger en uiteindelijk zijn er een paar (waaronder ik) laat gaan slapen, ik geloof iets van half 2. En volgens mij is er boven nog een spook bezig geweest maar ik sliep beneden en heb dat gemist dus.

De volgende ochtend was bijna iedereen tegelijkertijd wakker en beneden. Gedouched en aangekleed want we gingen met zijn allen naar Doe a Ding, scrapshoppen. Dat wilden we op tijd doen omdat 's middags onze hoffotograaf Richard Verdegaal zou komen. Marga kwam om ong. 10 uur aan, koffie met heerlijke appeltaart van Céline gegeten en jassen aan. Iedereen is heeeeel goed geslaagd met scrapinkopen, wat een mooie dingen lagen er weer in de mandjes.

Bij thuiskomst natuurlijk meteen scrappen met die mooie dingetjes totdat Richard kwam. En oh oh oh wat hebben we het leuk gehad met die foto's maken. Zoooo gelachen en er zijn zulke mooie piccies van gemaakt. Richard, eeuwige dank en roem vallen je ten deel! Je bent de beste!!!! En Michael, zo gezellig met jou erbij!
Hier alvast twee:

's Avonds was het ook heel gezellig, gewoon iedereen zijn ding doen, terwijl er heeeeeel erg gekletst werd. Op een gegeven moment moesten we stil zijn want Céline ging een verhaaltje voorlezen. Nou, ik heb nog nooit zo een leuk verhaal gehoord. Ik wilde jullie het ook niet onthouden, dus hier volgt het:

Er was eens….. Ja, zo beginnen de meeste verhalen. Dit verhaal begint anders. Het begint met een man die in zijn atelier zit.

Tim zit in zijn atelier en zucht diep: ”Waarom heb ik nou toch geen inspiratie? Er komt helemaal niks uit mijn handen vandaag. Ik kan mijn inspiratie niet vinden!”


Hij staat op en loopt helemaal in Distress heen en weer door zijn atelier. Opeens staat hij stil en roept: “Ik heb het, ik ga op reis om ideeën op te doen en zo mijn inspiratie te vinden”.


Hij grijpt zijn Vagabondkoffer en gaat op weg.


Hij besluit om de MayaRoad te nemen, die zou hem vast wel naar een bestemming brengen waar hij inspiratie kan vinden.


Na een tijdje lopen komt hij bij een splitpen. Welke kant zou hij hier gaan nemen? Links, de makkelijke maar hele lange weg, of toch rechts? De korte maar moeilijke weg.


Tim besluit om de korte weg te kiezen en loopt het rechterpad in. Terwijl hij aan het lopen is, trekt er opeens een dikke Glimmermist op en hij ziet geen hand voor ogen meer. Tim heeft geen idee waar hij op het moment is, maar besluit gewoon verder te lopen.


Even plotseling als de Glimmermist kwam opzetten, verdwijnt hij weer en staat Tim tot zijn grote verrassing bij een rivier. Een rivier waar het wemelt van de crop-a-diles en waar geen brug te bekennen is!!!!


“Hoe moet ik hier nou toch naar de overkant” vraagt Tim zicht hardop af. Opeens hoort hij prachtige stemmen zingen. “Waar komt dat nou toch vandaan?” vraagt Tim zich af. In de lucht ziet hij 3 Tattered Angels zweven die zingen: ”Als je naar de overkant wil, dan heb je Prima Flowers nodig!”


“Dat is het dus, ik moet op zoek naar Prima Flowers!” Hij kijkt om zich heen. Ziet hij het nou goed? In de verte ziet hij een veld vol met Prima Flowers. Hij loopt naar het veld, waar de Bo Bunny’s vrolijk rondhuppelen in het veld. Tim plukt een grote bos Prima Flowers en met de bos in zijn handen loopt hij terug naar de rivier. Hij gooit de bos in de rivier en ziet hoe de crop-a-diles hongerig de bloemen naar binnen schrokken en daarna helemaal verzadigd op hun rug in de rivier gaan drijven.


“ Aha, zo kom ik dus aan de overkant!” Hij pakt zijn Vagabondkoffer en springt van crop-a-dile naar crop-a-dile zo naar de overkant en vervolgt verder zijn weg op de MayaRoad.


Vanuit het niets springt er opeen een reusachtige intens boosaardige aartslelijke trol voor zijn voeten. “ Waar denk jij heen te gaan!!!” brult de trol. “Jij komt hier niet eerder langs voor je mij een kado hebt gegeven!” Tim denkt koortsachtig na wat hij de reusachtige intens boosaardige aartslelijke trol kan geven. Hij voelt in zijn zakken en vindt dan een doosje: een lucifersdoosje. Hij geeft dit aan de trol en de trol bekijkt het kado fronsend. “Wat is dit?” gromt de trol.


“Dit is heel speciaal, als je het stokje langs de zijkant van het doosje haalt, heb je licht” zegt Tim. De trol probeert het uit en kijkt vol verbazing naar het vlammetje. De trol is zo gefixeerd op het vlammetje dat zij helemaal niet meer let op Tim.


Tim denkt:” Dit is mijn kans!” Hij zet het op een rennen en rent keihard langs de trol. Hij rent net zolang door tot hij de trol niet meer kan zien en loopt dan rustig verder over de MayaRoad. In de verte ziet hij de stad opdoemen en dat betekent dat hij dichterbij zijn inspiratie komt.


Na een klein kwartiertje lopen bereikt hij de poorten van de stad. Hij loopt de stad in, gaat over de Prima Marketing waar ze heerlijke groenten en fruit verkopen en gaat op zoek.


Hij loopt door allerlei straatjes en staat plotseling oog in oog met wat hij zoekt: De Scrapdozenwinkel!!! Een winkel vol met inspiratie en de meest mooie spulletjes die hij maar kan bedenken. Door de etalage ziet hij in de winkel prachtig papier, mooie kantjes en lintjes, schitterende bloemen en nog veel meer.


“Yeah, ik heb het gevonden, hier kan ik mijn inspiratie weer terug vinden!! Hier vind ik alles wat ik nodig heb om mijn inspiratie weer te laten vloeien als nooit tevoren” Hij doet de deur open en stapt naar binnen………………






Zo eindigt dit verhaal, het heeft een “happy end” maar of het “the end” is, we zullen het nooit weten of toch wel????

Is dit geweldig of niet????? Céline, je bent een kanjer. Daarna ging (bijna) iedereen tijdig naar bed, toch wel moe en voldaan van deze enerverende dag. En de vorige avond lang doorgaan hahahaha.
De volgende ochtend toen ik om half 7 de huiskamer kwam zat Marga er al, dus we hebben lekker samen nog een uurtje zitten scrappen en beppen. Heerlijk even tijd met haar gehad, vond ik fijn. Vanaf half 8 druppelde de rest er bij. We hebben ook deze zondag lekker scrappend doorgebracht, ik heb zulke gave dingen voorbij zien komen. Maar die zullen de meisjes zelf plaatsen. Ikzelf ben bezig geweest met de pagina's voor Gwens 40-weken boek. Zo gaaf dat boek, en ik vind het echt geweldig dat ik er een pagina in heb kunnen maken.
Deze fotos zijn door Gwen gemaakt, ik heb zo nog niet bewerkt dus de rauwe versie.
 

Gwen, ik hoop dat je pagina mooi vond en het boek uiteindelijk een 40 weken mooi geheel is. Wat ik het nu al vind overigens!!! Top gedaan meid!!!

Ik ben ook nog bezig geweest met een mini maar die is nog niet af dus die houden jullie tegoed.

We kregen ook nog van Michelle allemaal een chocoladeletter met een geweldig gedicht.  We kregen allemaal de D van dozen, hahahaha! Dankjewel Michie, lieverd dat je bent!!!! Dit was het gedicht:

Lieve scrapdozen,







Dit jaar geen bezoek van onze goede Piet


want elk jaar langskomen dat red hij gewoon niet.


Maar de Sint is jullie niet vergeten


daarom brengt hij jullie wat te eten.






En de Sint maakt helemaal geen onderscheid


daarom voor iedereen een kleinigheid


Hetzelfde kadootje voor iedereen


want verschil maken, dat is gemeen.






En in deze groep zitten geen gemene mensen


deze groep zit alleen maar vol goede wenzen


Veel liefde voor elkaar en een mooie vriendschap


veel lol, gein en heel veel blijdschap






Sint is blij dat dit tegenwoordig ook nog kan


en geniet er dan ook met volle teugen van


Hopelijk komen er nog heel veel weekendjes bij


want voor je het weet zijn deze dagen alweer voorbij.






Heel veel liefs van


Sint en Piet


We zijn op zondag vanwege de mist op tijd vertrokken want ohoh wat was dat eng zeg in die dichte mist rijden. Maar iedereen is heel veilig thuis gekomen. Ik heb Marga nog even thuis gebracht! Marga was leuk met je in de bus en doe die schat van een broer van je de groetjes.

Ik heb echt het leukste weekend ooit gehad. Wat ben ik verliefd op mijn scrapdoosjes. Stuk voor stuk geweldige meiden van wie ik heel veel hou. Ze maken mijn leven een stukje mooier. Girls, superbedankt voor alles, Ilonk jij in het bijzonder (you know why). Ik mis jullie nu al! Wanneer gaan we weer?!?!